ΑΡΧΙΜΑΣΚΑΡΑΣ

Θύμα ντυμένο, αλλόκοτο κι
άβουλο πλάσμα αποβλήτων,
κρύφτηκε εντός σου, όσο
πανηγύριζες στα μπαλκόνια
με τα φλάμπουρα στα χέρια
να φυσούν κι έμεινε να παραφυλά
και να θρυμματίζει τις στιγμές,
εχθρός αόρατος να ψελλίζει τα
ανίερα, τα σκληρά, τα βρώμικά του
λόγια, το στόμα να μη κλείνει,
να φτιάχνει ποταμάκια δύσοσμα
διαρροών, γεμάτων από νεκρές
επιθυμίες, κάνοντας κολληγιές
με τον αιώνιο αρχιμασκαρά, που
τη γλώσσα σου βγάζει μορφάζοντας
κι εσύ ψάχνε τους πλανήτες και
τις αστρικές επιρροές, φορτώσου
για ακόμα μια φορά τα βάρη, άδειαζε
της λύπης τον κουβά από το
μαγγανοπήγαδό σου και τρέχα με
την καρδιά στα δόντια ανήξερη
γι' ακόμα μια φορά.

Ρ.Κ.
2/2017 ΤΕΛΗ