ΣΙΔΕΡΕΝΙΑ ΦΤΕΡΑ















Βόηθα να ξεχάσω 
που δε με διάλεξες,
οι ρωγμές τρίζουν και φως δεν περνά, 
κακοτράχαλοι συλλογισμοί απορούν,
τα βράδια σκληρά νυχτερεύουν
βαριά και βουβά, χωρίς όνειρα 
μεγαλώνουν μέσα μου ακούραστα,
οι φίλοι χαλιά κόκκινα στρώνουν 
μα εγώ αγαπώ πάντα εσένα και τη μοναξιά
που δεν ρωτούν γιατί ξέρουν
που δε με διάλεξες
που δεν ήθελες
αφού με δαντελένιο σώμα πέταξες, 
σιδερένια φτερά
και την ενηλικίωση στάχτη.

                                         Ρ.Κ.