Τετάρτη, 5 Απριλίου 2017

ΑΔΟΞΑ















Ποτέ δε νικήσαμε κι
αυτό που νομίζαμε
ότι είμαστε το πήραν
οι βούρκοι, το κατάπιαν
και την ευκαιρία μας
τη χάσαμε, όσο προσέχαμε
να ρεφάρουμε, πετώντας
το πείσμα μας άδοξα
από δω κι από κει.

                                   Ρ.Κ.

Τρίτη, 4 Απριλίου 2017

ΣΤΕΡΗΣΗ















Έχει μια γλύκα αυτή η στέρηση
όταν το τραπέζι είναι στρωμένο
μ' όλα τα καλά και οι γλυκύτερες
μπουκιές είναι φυλαγμένες για
το τέλος και η σάλα η μεγάλη
φωτισμένη και κλεισμένη
μόνο για μας!

                                 Ρ.Κ.

Δευτέρα, 3 Απριλίου 2017

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΑ















Πανηγυράκια οικογενειακά, με προκάτ λόγια,
χιλιοπαιγμένους ρόλους, ενωτικά κατηγορητήρια,
ξανά χαμένοι κι ένοχα ανήξεροι, με διαβολικά
νανουρίσματα συρρικνωμένοι, βολικά ταχτοποιημένοι
στα πόστα μας, δίχως καμμιά θέληση να δούμε,
αποκοιμισμένοι στα συνήθη κι εύκολα, ρουφώντας
δύναμη απάτη, που ξεφουσκώνει παρακάτω
αφήνοντας βλέμματα θλιβερά σε μάτια άδεια,
απομόνωση και μανιακή λατρεία του τίποτα.

                                                      Ρ.Κ.

Σάββατο, 1 Απριλίου 2017

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ















Ούτε τον θάνατο δεν άφησαν στην ησυχία του,
σε φλάμπουρα τον κέντησαν κι ήπιαν νερό
στόνομά του, φτιάχνοντάς τον όπλο, ήρωα
και κακομοίρη τον βάφτισαν, στη λάσπη τον
έσυραν, ενώ αυτός πάνω και μέσα σε όλα,
να μας χαρίσει ζητά μια αιωνιότητα.

                                                 Ρ.Κ.

Παρασκευή, 31 Μαρτίου 2017

ΒΗΜΑΤΑ ΚΙ ΟΝΕΙΡΑ















Ο καιρός περνάει μαζί μας
και σαν τα ψάρια που
για θάλασσα δεν ξέρουνε
όμως μέσα της ζούνε,
πλέουμε κι εμείς και πάμε
φτιάχνοντας τον δρόμο
με βήματα κι όνειρα.

                               Ρ.Κ.

Πέμπτη, 30 Μαρτίου 2017

ΚΑΤΟΡΘΩΜΑΤΑ















Κατορθώματα μασκαράδες χτίσανε τη νιότη μας,
τάχα μου ήρωες και νικητές πλανημένοι.
η κόπρος του Αυγεία ποτέ δεν καθάρισε.
το σκατό έμπαινε από παντού στις μέρες, όσο
εμείς φτυαρίζαμε κι η εφτακέφαλη ύδρα μας
απλά ξεκουραζόταν για να ξαναμπεί στο παιχνίδι
με χίλια κεφάλια, όσο εμείς τροπαιοφόροι
δεν είχαμε ούτε μια τόση δα φωτίτσα, σιμά της
να τραγουδήσουμε τους άθλους μας κι απλώναμε
το βλέμμα όλο και πιο έξω, όλο και πιο μακριά ΄πο
μας, να βρούμε να προσθέσουμε δυο τρεις πόντους
παραπάνω στο σακατεμένο μας ανάστημα.
                                                   Ρ.Κ.

Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

ΣΙΩΠΗ















Η ένωση με γέννησε,
τα πλούτη με περίμεναν
ιερή και τέλεια,
τ' απαρνήθηκα όλα
γιατί το ίδιο μου το σώμα
με σκλάβωσε κι ας
τελειώσω τούτα τα
λόγια στη σιωπή
που όλα τα περιέχει.

                            Ρ.Κ.

Τρίτη, 28 Μαρτίου 2017

ΖΩΗ















Ευχαριστώ στο τέλος θα πω
για το αγκάθι που φυλάει
το ρόδο, για την ερώτηση
που στα χέρια της κρατά
την απάντηση, για όλους
τους θανάτους που δοξάζουν
τη ζωή.
                                   Ρ.Κ.

Δευτέρα, 27 Μαρτίου 2017

ΘΕΛΩ















Ζωές γεμάτες ασφυκτικά με "θέλω",
παραπονεμένα μωρά, μπερδέψαμε
τους δράκους με τον Θεό, μας έμαθαν
να συλλαβίζουμε τις λέξεις-σκιάχτρα
δίχως νοήματα κι όταν φάγαμε χώμα
από τα κυριολεκτικά, ψάχναμε ουρανό
και δεν βρίσκαμε κι όσο τ' αεράτα και
τα τρελά κυνηγούσαμε με πάθος,
φύγαμε μακριά -αφού τα πετραδάκια μας
τα φύσηξε ο αγέρας και τα ψιχουλάκια
τα φάγαν τα πουλιά- οι δρόμοι χάθηκαν,
μείναμε μετέωροι,-  ξεχαστήκαμε στις
βιτρίνες και τα φώτα, μεθυσμένοι από
νιάτα κι επιτυχία, πιάσαμε το περί, ενώ
η ουσία χάθηκε κρυμμένη κι ακατανόητη.


                                                       Ρ.Κ.

Κυριακή, 26 Μαρτίου 2017

ΕΤΟΙΜΗ















Μη με κοιτάς που είμαι βαριά βαριά
κι ασήκωτη με πέτρες στις τσέπες·
μη με θαρρείς βουνό αμετακίνητο,
θρυμματισμένο από τα δάκρυα στα
αμμουδερά των εύκολων λυπών·
εγώ τις νύχτες, σκεπασμένη τ' άστρα
λύνομαι και λευτερώνομαι, σπιθαμή
τη σπιθαμή μετακινούμαι και ταξιδεύω
χωρίς τα μπογαλάκια μου, αόρατη,
λεύτερη κι έτοιμη για καινούργια λόγια.

                                           Ρ.Κ.
                                                                 στον Π.