Μάτια πληγωμένα
τα ποτίζει αίμα,
χνάρι από αιώνες σκαμμένο
θες δε θες από κει θα πας
κι άλλα θα σου φταίνε
που αλλιώς θα τα ονομάζεις
χαμένα στις μεταφράσεις τους
θα κολλάνε πάνω στην
εγκατάλειψη και τη μοναξιά
που μόνος σου θα φτιάχνεις
ατέρμονη πικρή επιβεβαίωση
κι άλλοθί σου μαζί.
Ρ.Κ.
