Α! ρε χρόνε κάθαρμα
πούναι τα περήφανα
τα σοφά τα γηρατειά
με της ζωής τη γνώση
και το καταστάλλαγμα,
πάλι σε λάθος διαδρομές
περιμέναμε και ξανά
αυτό που πάντα γνωρίζαμε
φανερώνεται:
μην περιμένεις,
δικός σου ο δρόμος,
μη σταματάς,
είναι πάντα μέσα σου!
Ρ.Κ.
