Φίλοι και πιο φίλοι, αληθινοί και ψεύτικοι
την ακούν, την παρηγορούν, μακριά απ' όλους
νιώθει και με το άλλοθί της στο τσεπάκι
πορεύεται, πισώπλατα όλα ήρθαν να τη βρουν
κι άξαφνα, θέλετε κι άδικα; Άδικα!..
θέλετε και...το υπεροπτικό δεν της άξιζε;
Δεν της άξιζε!..Με εύκολη αυθαιρεσία
κι εντελώς αβάσιμη χόρτασε κλάμα αλμυρό
σε αγκαλιές πρόθυμες, φίλων υποστηρικτών,
τα είπε και τα ξαναείπε τα λόγια που ήθελε
και θέλατε κι εσείς, για να ενταφιάσετε και
τα δικά σας πεθαμένα, έξοχη η διανομή των
ρόλων, συμμορία οι κολλητοί στριμώγνονταν,
σε ποιανού την αγκαλιά να κλάψει κι όλοι με το
μέρος της, σερβίρουν παρηγοριές ύποπτες, μ'
εύκολες συνταγές στο γόνατο, με γοητευτικές
ατάκες κι εξηγήσεις, που δεν βρίσκουν νόημα
και μόνο μέσα μέσα στα κατακάθια της
πάλλεται ο ψίθυρος ο απαλός μιας αλήθειας
που η ίδια γνωρίζει μα ακόμα δεν ξέρει.
Ρ.Κ.
εικόνα:Beth Conklin, a photographer and digital artist from Birmingham, Alabama
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
σχολιάστε...